Marek Drzewowski  tel. 602 213 952  gg: 1961590  e-mail:baleno@poczta.onet.pl Łukasz Paliœświat  tel: 608 472 689     e-mail:lukaszpaliswiat@gmail.com
www.polska-sztanga.pl
SZUKAJ:
Fax: +48 (58)77 80 241

MENU

ZOBACZ RÓWNIEŻ
    

   



*************************






GALERIE

ajan17.jpg
ajan17.jpg


rasulov17.jpg
rasulov17.jpg


PSzzmiana.jpg
PSzzmiana.jpg


SLJpodium1.jpg
SLJpodium1.jpg


SLJpodium2.jpg
SLJpodium2.jpg


SLJpodium3.jpg
SLJpodium3.jpg


SLJpodium4.jpg
SLJpodium4.jpg


escobar18.jpg
escobar18.jpg


escobar17.jpg
escobar17.jpg


medit17.jpg
medit17.jpg



ONLINE
Witaj, Anonim
Pseudonim
Hasło
(Zarejestruj się)
Członkostwo:
Ostatni: magda
Nowe dzisiaj: 0
Nowe wczoraj: 0
Wszystkie: 3

Na stronie:
Gości: 276
Użytkowników: 0
Razem: 276

AKTUALIZACJE



Darmowe liczniki

stat4u


KALKULATOR SINCLAIR'A

ZAPRZYJAŹNIONE STRONY




ZAGRANICZNE STRONY KLUBOWE


BASZANOWSKI WALDEMAR (1935-2011)


nauczyciel akademicki (AWF), trener (m.in. Indonezji i polskiej kadry narodowej), działacz w kraju (PZPC i PKOl) i we władzach międzynarodowych (EWF),  najlepszy polski sztangista XX wieku, wielokrotny mistrz świata i Europy, złoty medalista olimpijski z Tokio (1964) i Meksyku (1968), chorąży polskiej ekipy (1964, 1968, 1972).

Urodzony 15 sierpnia 1935 w Grudziądzu, syn Jana (podoficer artylerii, miłośnik koni i motocykli) i Elżbiety Klary Pilcek, absolwent Państwowego Technikum Mechanizacji Rolnictwa w Kwidzynie (1957) i warszawskiej AWF (1961), gdzie otrzymał tytuł magistra wf (za pracę pt. Anatomiczna analiza podrzutu stylem nożycowym). Trzykrotnie żonaty (Anita, Maria, Teresa). Zmarł 29 kwietnia 2011 roku, po długiej i ciężkiej chorobie.


Sztangista AZS Warszawa (1957-1972), który przez cały czas kariery sportowej utrzymywał naturalny limit wagi lekkiej (67,5 kg). Wyrastał w ciężkich powojennych czasach (w grudziądzkiej podstawówce im. H. Sienkiewicza nie pamięta lekcji wf) nie otrzymując w sportowym współzawodnictwie żadnych konkretnych propozycji (trener, klub). Był "dość szczupły i niski, ale za to szybki i sprawny" i z tych realiów zaczynał wyciągać wnioski w niezorganizowanej rywalizacji sportowej, której poszukiwał nad Wisłą czy na basenie, gdzie koncentrowało się życie sportowe grudziądzkiej młodzieży. W młodzieńczych, sportowych harcach przyszłego atlety bardzo wcześnie pojawił  się element "siłowego współzawodnictwa" - na terenie grudziądzkiego basenu próbuje podnosić żelazne wagonowe kółko, podczas warsztatowych praktyk w Kwidzynie zmaga się z żelaznym wałem, a kiedy trafia do odbycia zasadniczej służby wojskowej (remontowa jednostka samochodowa), już z własnej nieprzymuszonej woli robi sobie "sztangę" z kół zamachowych i paru zębów z gąsienicy czołgu. Z wojska wyszła też inicjatywa i impuls, które zdecydowały o życiu i karierze kontrolera technicznego Państwowego Ośrodka Maszynowego w województwie szczecińskim (praca po ukończeniu technikum). Kiedy kończył służbę wojskową oficer wychowania fizycznego por. Igor Wójtowicz powiedział mu na pożegnanie: "Jedź chłopcze do stolicy, do AWF, tam jest taki trener Augustyn Dziedzic, który zrobi z ciebie człowieka i ciężarowca". "Kapral" jak go nazwano na Bielanach rozpoczął niebawem w Warszawie życie studenta i zawodnika (1957). Lepiej trafić nie mógł. Podnoszenie ciężarów w Polsce (po widocznych osiągnięciach i pierwszym medalu olimpijskim Zielińskiego w Melbourne), rozpoczynało drogę do sukcesów o których jeszcze wówczas nikt nie marzył. Wyrastał w znakomitej przyjacielskiej atmosferze, którą w siłowni AWF (słynny "Hades") stworzył Augustyn Dziedzic i jego współpracownicy. Prawie natychmiast włączony został do kadry narodowej, której zagwarantowano tzw. centralne szkolenie i starty, a niebawem rozpoczął pracę Klemens Roguski (1959) - twórca polskiej szkoły podnoszenia ciężarów. Diamentem w przyszłej koronie sukcesów wychowanków popularnego "Klimka" stał się Waldemar Baszanowski. Pierwszy raz na podium mistrzostw Polski (3 m.) stanął w wadze piórkowej (1958), w reprezentacji zadebiutował w przegranym pojedynku z Czechem Otahalem (1960), podczas debiutu olimpijskiego w Rzymie (1960) zajął 5 m., tuż za swym największym rywalem i przyjacielem Marianem Zielińskim. 23 września 1961 wywalczył w Wiedniu (także w starciu z Zielińskim) pierwszy tytuł mistrza świata (był to również rok ukończenia studiów i zawarcia związku małżeńskiego). Potem przegrywał jeszcze czasem na MŚ (z Zielińskim w 1963, a z Kaczmarkiem, swoim następcą w 1970 i 1971), ale w latach sześćdziesiątych był niekwestionowanym absolutnym mistrzem wagi lekkiej, odnosząc spektakularne sukcesy na IO w Tokio (1964), gdzie zdobył złoty medal, będąc lżejszy od Rosjanina Kapłunowa o... 300 gramów i w Meksyku (1968), gdzie z kolei znokautował rywali, wyprzedzając Irańczyka Jalayera o 15 kilogramów! Był niepokonany. Mówiono: niesamowity, "twardszy od stali", a kiedy jego wyczyny tłumaczono jednym słowem "talent" - wyjaśniał: "Według mnie o posiadaniu talentu decydują przede wszystkim cechy psychiczne: silna wola, wytrwałość, pracowitość, systematyczność, ambicja, a nawet jej przerost, inteligencja, bezwzględność w dążeniu do celu, graniczące z fanatyzmem umiłowanie dyscypliny, pogoń za wynikiem, rekordem. Jeśli zabraknie któregoś z tych elementów, talent w moim przekonaniu nie istnieje". To wyznanie dla przyszłych naśladowców mistrza, który na końcu swojej kariery sportowej chciał pobić jeszcze jeden, ostatni rekord: być po raz trzeci mistrzem olimpijskim, co nie stało się jeszcze udziałem żadnego sztangisty świata. Przegrał tę szansę w niezwykle dramatycznych okolicznościach. Przed rozpoczęciem walki na IO w Monachium (1972), gdzie po raz trzeci był chorążym biało-czerwonych, znajdował się w znakomitej formie. Maksymalnie ciężary podnosił na zawołanie. Wyciskał 150, wyrywał 140 i podrzucał 180 kilogramów, co dawało w trójboju fantastyczny wynik 470 kg; 20 kg lepiej od aktualnego rekordu świata. 30 sierpnia 1972, czwarty dzień olimpijskich zmagań. Rozgrzewka. I nagle przy wyciskaniu 130 kg jego plecy przeszywa potworny paraliżujący ból. Mięśnie grzbietu i kręgosłup odmawiają posłuszeństwa. Wszystkie taktyczne plany batalii biorą w łeb. Polak nadludzkim wysiłkiem podnosi ile jest w stanie i zajmuje 4 miejsce, które jest tym razem jego największą klęską. Tak to odbiera i czuje. Nawet nie czeka na ceremonię rozdania medali i opuszcza Messehalle. Zawsze kiedy przegrywał, mógł liczyć na rewanż. Tym razem przegrał ostatnią szansę, gdyż wiedział, że na pomost już nie wróci. "Herkulesem XX wieku", "profesorem sztangi", "fenomenem podnoszenia ciężarów" i "gigantem współczesnego sportu" - jak go często nazywano - pozostał. "Mieliśmy wielu wspaniałych sztangistów - powiedział kiedyś wieloletni prezes PZPC Janusz Przedpełski - ale Waldek był jeden, niepowtarzalny. Tacy wspaniali ludzie i wybitni sportowcy rodzą się raz na sto lat". Równie niepowtarzalną opinię o nim wyraził zawodnik nieco młodszego pokolenia, także mistrz olimpijski Zygmunt Smalcerz: "To on - mówił - stanowił dla nas niedościgniony wzór na sali treningowej i podczas zawodów. Od niego uczyliśmy się pracowitości i systematyczności, pilności i solidarności, szlachetności i siły charakteru. To on przetarł nam drogę na wszystkie pomosty świata, a wszędzie gdzie startujemy, gdzie się pojawiamy, Baszanowski znaczy Polska".
61-krotny rekordzista i 9-krotny mistrz Polski, 5-krotny mistrz i 5-krotny wicemistrz świata, 24-krotny rekordzista świata w wadze lekkiej 67,5 kg. Podczas Mistrzostw Europy 6-krotnie zdobywał złote medale i 3-krotnie srebrne. Jego rekordy życiowe wynoszą - 145 kg (wyciskanie), 137,5 (rwanie), 175 (podrzut) oraz 450 (trójbój). Po zakończeniu kariery zawodniczej (w 1972) - nauczyciel akademicki (AWF), trener (m.in. Indonezji i polskiej kadry narodowej), działacz, w kraju (PZPC, PKOl) i we władzach międzynarodowych (od 1999 prezydent Europejskiej Federacji Podnoszenia Ciężarów EWF). Zasłużony Mistrz Sportu odznaczony m.in. trzynastoma złotymi Medalami za Wybitne Osiągnięcia Sportowe, Krzyżami: Kawalerskim (1964), Oficerskim (1968) i Komandorskim (1997) OOP oraz Medalem Orderu Olimpijskiego MKOl (1982). Kawaler Medalu Kalos Kagathos (1994). Najlepszy sportowiec Polski w plebiscycie czytelników "PS" (1969). Jeden z "20" najlepszych sportowców Polski XX wieku. W klasyfikacji fachowego pisma "World Weightlifting" (1997) ogłoszony trzecim sztangistą świata wszystkich czasów (za Turkiem Naimem Suleimanoglu i Węgrem Imre Foeldim).


NAJWIĘKSZE OSIĄGNIĘCIA:

Igrzyska Olimpijskie

1960 - Rzymkat. 67,5 kg
5 miejsce
wynik: 370 kg  (105+117,5+147,5)
1964 - Tokiokat. 67,5 kg
złoty medal
wynik: 432,5 kg  (132,5+135+165)
1968 - Meksykkat. 67,5 kg
złoty medal
wynik: 437,5 kg  (135+135+167,5)
1972 - Monachiumkat. 67,5 kg
4 miejsce
wynik: 435,0 kg  (142,5+130+162,5)

Mistrzostwa Świata

1961 - Wiedeńkat. 67,5 kg
złoty medal
wynik: 402,5 kg  (120+122,5+160)
1962 - Budapesztkat. 67,5 kg
srebrny medal
wynik: 412,5 kg  (125+127,5+160)
1963 - Sztokholmkat. 67,5 kg
srebny medal
wynik: 410,0 kg  (125+125+160)
1964 - Tokiokat. 67,5 kg
złoty medal
wynik: 432,5 kg  (132,5+135+165)
1965 - Teherankat. 67,5 kg
złoty medal
wynik: 427,5 kg  (130+130+167,5)
1966 - Berlinkat. 75 kg
srebrny medal
wynik: 447,5 kg  (135+137,5+175)
1968 - Meksykkat. 67,5 kg
złoty medal
wynik: 437,5 kg  (135+135+167,5)
1969 - Warszawakat. 67,5 kg
złoty medal
wynik: 445,0 kg  (140+135+170)
1970 - Columbuskat. 67,5 kg
srebrny medal
wynik: 437,5 kg (137,5+135+165)
1971 - Limakat. 67,5 kg
srebrny medal
wynik: 435,0 kg  (140+130+165)
1972 - Monachiumkat. 67,5 kg
4 miejsce
wynik: 435,0 kg  (142,5+130+162,5)

Mistrzostwa Europy

1961 - Wiedeńkat. 67,5 kg
złoty medal
wynik: 402,5 kg  (120+122,5+160)
1962 - Budapesztkat. 67,5 kg
srebrny medal
wynik: 412,5 kg  (125+127,5+160)
1963 - Sztokholmkat. 67,5 kg
srebrny medal
wynik: 410,0 kg  (125+125+160)
1965 - Sofiakat. 67,5 kg
złoty medal
wynik: 425,0 kg  (130+132,5+162,5)
1966 - Berlinkat. 75 kg
srebrny medal
wynik: 447,5 kg  (135+137,5+175)
1968 - Leningradkat. 67,5 kg
złoty medal
wynik: 425,0 kg  (135+130+160)
1969 - Warszawakat. 67,5 kg
złoty medal
wynik: 445,0 kg  (140+135+170)
1970 - Szombathelykat. 67,5 kg
złoty medal
wynik: 432,5 kg  (140+130+162,5)
1971 - Sofiakat. 67,5 kg
złoty medal
wynik: 450,0 kg  (145+137,5+167,5)

Mistrzostwa Polski

1958 - Poznańkat. 60 kg
brązowy medal
wynik: 292,5 kg
1959 - Wrocławkat. 67,5 kg
srebrny medal
wynik: 330 kg
1960 - Białystokkat. 75 kg
srebrny medal
wynik: 345 kg
1961 - Koszalinkat. 75 kg
srebrny medal
wynik: 360 kg
1963 - Warszawakat. 67,5 kg
złoty medal
wynik: 412,5 kg
1964 - Białystokkat. 67,5 kg
złoty medal
wynik: 430 kg
1965 - Warszawakat. 75 kg
złoty medal
wynik: 440 kg
1966 - Warszawakat. 75 kg
złoty medal
wynik: 430 kg
1967 - Lublinkat. 67,5 kg
złoty medal
wynik: 420 kg
1968 - Szczecinkat. 67,5 kg
złoty medal
wynik: 425 kg
1969 - Katowicekat. 67,5 kg
złoty medal
wynik: 420 kg
1970 - Elblągkat. 75 kg
złoty medal
wynik: 452,5 kg
1971 - Lublinkat. 67,5 kg
złoty medal
wynik: 447,5 kg


REKORDY ŚWIATA (24)

Rwanie - 8 (67,5 kg) 
128,5
29.07.1961 Londyn
 130,017.03.1962 Moskwa
 132,526.06.1964 Białystok
 134,011.12.1965 Szopienice
 135,006.05.1967 Warszawa
 135,517.10.1967 Meksyk
 136,023.09.1969 Warszawa
 137,523.04.1971 Lublin
Podrzut - 7 (67,5 kg) 163,019.10.1963 Kanagawa
 165,026.06.1964 Białystok
 168,029.08.1964 Gdańsk
 170,017.10.1967 Meksyk
 170,523.09.1969 Warszawa
 172,5 23.04.1971 Lublin
 173,022.06.1971 Sofia
3-bój - 9 (67,5 kg)422,526.06.1964 Białystok
 427,5 26.06.1964 Białystok
 430,026.06.1964 Białystok
 432,513.10.1964 Tokio
 440,0 17.10.1967 Meksyk
 442,5 23.09.1969 Warszawa
 445,0 23.09.1969 Warszawa
 447,5 23.04.1971 Lublin
 450,022.06.1971 Sofia








Prawa autorskie © www.polska-sztanga.pl

Dostępne: 2006-03-31 (6694 odsłon)

[ Wróć ]


Marek Drzewowski tel. 602 213 952 GG 1961590 e-mail: baleno@poczta.onet.pl
Łukasz Paliświat tel: 608 472 689 e-mail: lukaszpaliswiat@gmail.com


Administracja

Tworzenie strony: 0.02 sekund :: Zapytania do SQL: 36